| Willem van Oranje is in 1533
geboren als oudste zoon van Willem de Rijke van Nassau en
Juliana van Stolberg. Van René van Châlons erfde hij in 1544
het prinsdom Oranje en een aantal bezittingen in de Nederlanden.
In 1555 kreeg hij zitting in de Raad van State en werd
vervolgens stadhouder van Holland, Zeeland en Utrecht. Willem
van Oranje was de grote leider van het verzet tegen de
antinationale politiek van de Spanjaarden.
Hij was voorstander van een verdraagzame
godsdienstpolitiek en ging in 1567 over tot het Lutheranisme.
Met de komst van Alva in 1567 week hij uit en organiseerde de
tegenstand tegen de Spaanse overheersing. De invallen in 1568 en
1572 mislukten echter. In 1572 vestigde hij zich in Holland om
leiding te geven aan de opstand en ging hij over tot het
Calvinisme.
De verenigde strijd tegen de Spanjaarden
door alle 17 Nederlanden leidde tot de Pacificatie van Gent
(1576). De eenheid werd echter verbroken door de scheuring
tussen de Noordelijke Nederlanden (Unie van Utrecht) en de
Zuidelijke Nederlanden (Unie van Atrecht). Willem van Oranje
richtte zich vervolgens geheel op de belangen van het Noorden.
Tijdens zijn leven werd hij al door het volk
'benoemd' tot "Vader des Vaderlands".
In 1582 overleefde hij een eerste
moordaanslag door Jean Jaureguy, maar werd in 1584 vermoord door
Balthasar Gerards.
Willem van Oranje was was vier maal
gehuwd:
Anna van Egmond (overleden)
Anna van Saksen (gescheiden)
Charlotte de Bourbon (overleden)
Louise de Coligny |
